(Lübnan’daki gösterilerden bir kare)
İnsan canı, devletlerin çıkarlarından değerlidir. İnsan hak için, adalet için gerekirse canını dahi feda eder; hak ve adaletin tesisi en büyük ödevimizdir zira. Lakin bir devletin kendi çıkarları için sivillerin canlarıyla oynaması asla ve asla kabul edilemez.
İsrail’in hiçbir hukuki dayanağı olmayan, insanlık dışı müdahaleleri sebebiyle yitirilen canlar, kaybolan ve tutuklanan insanlar var şu anda. Onların orada bulunmalarına sebep, aylardır yıllardır İsrail’in hukuksuz politikaları altında ezilen insanlar var şu anda. Dünyanın başka yerlerinde, başka sebeplerle ezilen, aşağılanan insanlar var şu anda.
O insanlar bu zulmü görmüşken, görüyorken; biz karılamızın koyunlarında uyuyabiliyorsak şayet, televizyonun karşısında yaslanmış yastıklara sonunu bekleyebiliyorsak filmin; bizim adımıza birşeyler yanlış gidiyor demektir.
İki gündür, bilgi karartmalarından mütevellit endişe ve kaygı içinde yaşadık. Belki hepimizi kör yaşamlarımızda biraz daha gönlü rahat kılan, biraz daha konforlu kılan, bizim adımıza da zalimle, zulümle mücadele eden insanların haberlerini bekledik. Rahatsızlığımızın sebebi belki de biraz mahcup olmamız, biraz vicdan azabı çekmemizdendi. Öyle ya, biz niye orada değildik?
Yine de bu mahcubiyet, hala kendimiz adına ümitvar olabileceğimizi müjdeliyor. Adalet için, hak ve özgürlük için gösterilen bu mücadele; bizlerin bilinçlerini canlandıracaktır.
Bütün dünyadan gelen tepkiler, ve bunlara mukabil çıkan haberler, belki de bugünün Gazze için daha güzel günleri
müjdeleyecek bir milat olabileceğini gösteriyor. Bu sayfa belki kapanıyor ama yeni sayfalar açılacak. Haksızlıkla, zulümle kıyamete kadar sürecek bir mücadele devam ediyor, hep devam edecek. Biz de orada olacağız, olmalıyız; adalet için…
fondaki şarkı bitmiyor
ve biz de denize düşüyoruz
